Kars Ehlibeyt

“Benim size emirlik etmeğe isteğim yoktur, razı olduğunuza da inanmıyorum. Ama siz bize düçar oldunuz, biz de size düçar olduk!

Ceddim Muaviye, geçmişi ve makamı kendisinden daha güzel olan Ali bin Ebi Talip ile hilafet hususunda münazaa ve muhalefet etti (savaştı). Ceddimin bu tavrıyla ne kadar çirkin işler işlediğini biliyorsunuz; siz de onunla beraber ne yaptığınızı iyice biliyorsunuz. Nihayet kendi amelinin rehini olup kabre koyuldu. Allah günahlarını affetsin. (Laanehullah)

Muaviye’den sonra hilafet benim babam olan Yezid’in eline geçti; bu işe yanaşmaması daha iyi idi. Çünkü o hilafete layık birisi değildi. O, yapmaması gereken işi yaptı, yaptığı bu hatayı iyi bir iş sanıyordu. Onun da çok geçmeksizin zamanı tükendi ve (tutuşturduğu fesat) ateşi söndü. Yaptığı çirkin işlerine olan hüznümüz ölümüne olan hüznümüzü bize unutturdu. İnna lillah ve inna ileyhi raciun.

Şimdi ben bu ailenin üçüncü ferdiyim, benim halife olmama gönlü olmayanlar, gönüllü olanlardan daha çoktur. Ben sizin günahlarınızı taşıyamam. Bu siz, bu da hilafetiniz; onu alın, kimi isteseniz ona verin!”

Bu sırada Mervan bin Hakem ayağa kalkıp şöyle dedi: “Ey Eba Leyla! Siz Ömer’in sünnetine göre amel edin!”

Yezid’in oğlu, Mervan’ın şöyle dedi: “Ey Mervan! Beni dinimden saptırmak mı istiyorsun! Ömer’in kişileri gibi sen de bana kişiler getir, sonra onu (hilafeti) onların arasında şuraya bırak!”

Daha sonra şöyle dedi:

“Allah’a ant olsun ki, eğer hilafet, bir ganimet idiyse biz payımızı ondan aldık, yok eğer şer idiyse, Ebu Süfyan evlatlarına bu miktarı yeter!”

Minberden aşağı inince annesi ona; “Keşke sen hayızlının kullandığı bez olsaydın!” dedi. Muaviye de annesinin cevabında :

“Keşke öyle olsaydım da Allah’ın O’na karşı isyan edenleri ve başkalarının hakkını alanları ateşle cezalandıracağını bilmiş olmasaydım!”dedi.

Bihar’ul- Envar, c. 46, s. 118.